నెబ్యులా...: కరిగిన కలలుమసక వెన్నెల్లో కలువల అందం..!పొద్దుప...

నెబ్యులా...:
కరిగిన కలలు

మసక వెన్నెల్లో కలువల అందం..!
పొద్దుప...: కరిగిన కలలు మసక వెన్నెల్లో కలువల అందం..! పొద్దుపొడుపుతో కనుమరుగవడం..! ఎంతటి విషాదం..!! తొలికిరణం స్ఫ్రుసించినపుడు.. కమలం నవ్వడం.....

కరిగిన కలలు

మసక వెన్నెల్లో కలువల అందం..!
పొద్దుపొడుపుతో కనుమరుగవడం..! ఎంతటి విషాదం..!!


తొలికిరణం స్ఫ్రుసించినపుడు..
కమలం నవ్వడం..! ఇంకెంతటి ఆనందం..!!


ఒకరి తర్వాత మరొకరు..!
ఈ పరంపర నిరంతరమే..!!


కనుమరుగవడం..!
తిరిగి కనిపించిడం..!సజీవమీ స్రవంతి..!! 


ఊహా ప్రపంచపు అంచుల్లోనే మనస్సు చిక్కబడుతుంది..!
తనకు తానే ధైర్యం చెప్పుకుంటుంది..!! 

తడికన్నులు తుడిచితిని..!!
ఇపుడు కాదులే..! అపుడెపుడో..!!

శ్రమజీవనానికి పట్టుగొమ్మను..
చుట్టరికపు పిలుపును..తడి తడి పలకరింపును..
మొగలిరేకల శిగను.. మురిసిన సౌందర్యాన్ని ..!
ఇపుడు కాదులే..! అపుడెపుడో..!!

కంగుమనే రాములోరి గుడిగంటలు
కొలను తామరల ఎరుపు నవ్వులు
ఎండకాలం.. తాతలనాటి రావిచెట్టు..
పై కొమ్మల్లో గొంతెత్తే కోకిల సన్నాయి
ఊరికంతా అది చలువల పందిరి
పులిమేకాటలో ఎత్తుకు పైఎత్తులు
ఆరుగాలం చాకిరికది విరామ కాలం
ఇపుడు కాదులే..! అపుడెపుడో..!!

మండుటెండల్లో జోరెత్తే ఆవిటి వానలు
చిగురాకుల్లో కోయిళ్ల కారుకూతలు
రంకెలేసే దుక్కిటెద్దుకు గుండెగుభిల్లు

ఆరుగాలానికి ఆది... ఆవిటిదుక్కులు
రేయంతా ఎరువుబళ్ల పరుగులు
డొంకదారిలో వడినడకల ఎడ్లబండ్లు
చీకటి దిక్కుల్లో చెలరేగే గాంధర్వం
తాళతోపులో గొంతెత్తిన పద్యం
సైదోడు ఎద్దుగంటల తాళం
శిరసూపును నిషీది సమీరం
ఇపుడుకాదులే..! అపుడెపుడో..!!

రెక్కవిరుచును కారుకోళ్లు
గొంతెత్తును వేకువ జాము
దుమ్ముదులుపును వాకిళ్లన్నీ
ఆకు పచ్చని నిగారం.. ఆవుపేడతో సాన్పి..
మసక వెన్నెల్తో సిగ్గుల సరసం..
విరిసే ముగ్గుల సిరిమల్లెలు
ఇపుడుకాదులే..! అపుడెపుడో..!!

పొగలుకక్కే పొయ్యి మీది బువ్వలు
నట్టింట్లో సల్లకవ్వం హొయలు
చేదబావి గిలకల గానం..
మోటబావి ఆరునొక్కరాగం

చేను దారిలో జనం బారులు..
కొడవలి కొసల్లో పొద్దుపొడుపు మెరుపులు
ఇపుడు కాదులే..! అపుడెపుడో..!!

పొద్దంతా అలసిన వొంటికి..
పొంతకుండలో ఉడుకునీళ్ల స్వాంతన
సందకాడ అందరూ వీధిఅరుగుపై..
కష్టమొచ్చినా, కన్నీరొచ్చినా తలాఇంత..!
గుండెలోని బాధను తుడుచును..
అయినవారి పలకరింపు..!

ఎంత ఆర్థ్రమో..! ఎంత అందమో..!
కష్టసుఖాల్లో కలనేత బతుకుల్లో..
ఇపుడు కాదులే..! అపుడెపుడో..!!
తడికన్నులు తుడిచిన పల్లెను నేను

కోయిలా...! ఓ తెలుగు కోయిలమ్మా..!!
చెట్టుకొమ్మన కూస్తున్నవ్ సరే..!
వస్తున్నదా వసంతం..! ఈసారైనా...!!
తొలకరి  ఉరిమేనా..! తెలుగు నేలన..!!
తురిమేనా మేఘం సిగలో రంగుల సింగిడీ...!!
అంతా సకాలమేనట కదా ఈసారి..
ఏందీ...! అపుడే వినపిస్తున్నదా రుతురాగం..!!
నైర్రుతి దారుల్లో దుర్ముఖి సింహానాదం..!!
ఏమో కోకిలా...
ఎదుగుతున్నకొద్దీ.. దిగంతాలు చేదెక్కినై
గతిదప్పిన కాలం కంట్లోకారం.. ఎల్నినో లానినో
క్రీనీడల్లో పులుపు వగరుల సౌభాగ్యం..
గొంతుకెండిన జీవం... ఉప్పని కన్నీటి సంద్రం..

అయినా.. పికిలి పిట్టవు..కోయిలా
ప్రతి చిగురాకు తీపే అనుకుంటవ్

రేపటి అంకురంలో అంతా చేదే..!
చిరాకుపుట్టిన వేయిపడగలు...
పడక సర్దుకునే కాలం దాపునే...! భూమాత...
మనిషి స్వార్థానికి సరితూచును తగినఫలితం..

ఓహో... అందుకేనా... ఆగాగి కూస్తున్నవ్..
నువ్వుకూడా...వానపాటే పాడుతున్నవా...
కువ కువల సుకాలం కోసం..!!

kempula veena

కెంపులు పొదిగి వీణవా
ఇంపుగ పలికేవు వాణిలా
కులుకు నడకల మరాళీ
కదులుతున్నవు మెలకువలోనే కలగా

వసంత గాయకుడు

మకరందముతో చివ్వున
నవ్వుచూ వికశించిన పద్మము
నీవు.. ఝుం జుమ్మనే బ్రమర గీతిక
మించు వసంత గాయకుడ నేను

కెంపులు పొదిగి వీణవా
ఇంపుగ పలికేవు వాణిలా
కులుకు నడకల మరాళీ
కదులుతున్నవు మెలకువలోనే కలగా